24 sierpnia 1966 r. zmarł Tadeusz Komorowski ps. Bór – generał dywizji Polskich Sił Zbrojnych, Komendant Główny Armii Krajowej (1943-1944), Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych (1945-1947), premier rządu RP na obczyźnie (1947-1949), kawaler Orderu Orła Białego (przyznany pośmiertnie w 1995 r.), Krzyża Komandorskiego Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr 2, 1947 r.), Krzyża Złotego Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr 33, 1944 r.), Krzyża Srebrnego Orderu Wojskowego Virtuti Militari (nr 3001, 1921 r.) oraz Krzyża Walecznych (trzykrotnie).
W 60. rocznicę śmierci warto przypomnieć, że trzy lata temu, 23 listopada 2023 r., syn Generała Adam Komorowski przekazał Zakładowi Narodowemu im. Ossolińskich fotografie rodzinne, które zasiliły zbiory Działu Dokumentów Życia Społecznego Narodowej Biblioteki Ossolineum.
Otrzymane w darze zdjęcia przedstawiają jedną z najważniejszych postaci współczesnej historii Polski: żołnierza, męża, ojca i przede wszystkim gorącego patriotę. Widzimy na nich jego drogę kariery wojskowej: od służby w armii austriackiej, przez przyjęcie do Wojska Polskiego i udział w wojnie polsko-bolszewickiej, po wolną i niepodległą II RP, w której dowodził 9 pułkiem ułanów, II wojnę światową i Powstanie Warszawskie, niewolę i wyjazd do Wielkiej Brytanii. Znajdziemy w nich także fotografie żony Ireny: od najmłodszych lat po bycie żoną Tadeusza i matką jego dwóch synów: Jerzego i Adama.
Poza życiem czynnego oficera Wojska Polskiego i codziennym, prezentują także wielką miłość Tadeusza Komorowskiego do koni i jeździectwa: był w drużynie olimpijskiej w Paryżu w 1924 roku oraz kierował polską ekipą jeździecką na olimpiadzie w Berlinie w 1936 roku, gdzie Polacy wywalczyli srebro w konkursie drużynowym WKKW. Znakomicie udokumentowana jest jego działalność społeczna na emigracji, liczne podróże do USA (i nie tylko) i spotkania z mieszkającymi tam Polakami.
Biblioteka Ossolineum wzbogaciła się o niezwykle cenne źródło historyczne, jakim niewątpliwie jest fotografia.
